Wortioksetynę w postaci tabletek bromowodorku można stosować w leczeniu zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych, zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych-, zaburzeń lękowych, bulimii i innych chorób. Lek ten należy stosować pod kierunkiem lekarza i nie należy go stosować samodzielnie na ślepo.
1. Zaburzenia depresyjne
Produkt działa poprzez regulację funkcji receptorów serotoninowych w ośrodkowym układzie nerwowym. Zwiększa stężenie serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym, sprzyja jej normalizacji, a tym samym łagodzi objawy depresyjne. Pacjenci mogą przyjmować tabletki bromowodorku wortioksetyny doustnie, zgodnie z zaleceniami lekarza. Zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi 25 mg na dobę i stopniowo zwiększa się ją do dawki docelowej wynoszącej 40–120 mg na dobę.
2. Zaburzenia lękowe społeczne
Produkt ten selektywnie hamuje wychwyt zwrotny noradrenaliny i serotoniny przez błonę presynaptyczną, przedłużając czas działania tych neuroprzekaźników, wzmacniając ich funkcję przekazywania informacji i łagodząc niepokój społeczny. Zaleca się, aby pacjenci stosowali ten lek pod kierunkiem lekarza, zaczynając od małej dawki i stopniowo ją zwiększając, aż do dawki skutecznej.
3. Zaburzenie obsesyjno-kompulsywne-(OCD)
Lek ten może poprawić obsesyjne myśli i wzorce zachowań poprzez regulację poziomu neuroprzekaźników, takich jak serotonina i dopamina, w ośrodkowym układzie nerwowym. W leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych pacjenci powinni ściśle przestrzegać zaleceń lekarza, dostosować dawkowanie po ocenie indywidualnych różnic i stosować lek-przez długi czas.
4. Zespół paniki
Ten produkt ma działanie antycholinergiczne i może blokować receptory alfa-adrenergiczne i receptory serotoniny, zmniejszając objawy, takie jak kołatanie serca i ucisk w klatce piersiowej podczas ataków paniki. Pacjenci muszą przyjmować lek o czasie i nie powinni samowolnie przerywać lub zmniejszać dawki. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską.
5. Bulimia psychiczna
Ten produkt może ograniczać napady objadania się, wpływając na szlaki regulacji apetytu w ośrodkowym układzie nerwowym, takie jak oś podwzgórze-przysadka-nadnercza i układ serotoninowy. W przypadku bulimii psychicznej pacjenci mogą przejść terapię poznawczo-behawioralną pod okiem profesjonalnego psychologa w połączeniu z lekami, aby uzyskać lepsze wyniki.